İnsanlar sosyal varlıklar oldukları için her zaman bir gruba ait olma ihtiyacı hissederler. Bu ait olma güdüsü, toplum davranışlarını etkileyen en temel psikolojik faktörlerden biridir. Bireyler, kalabalık içerisinde kendi bireysel kimliklerinden ziyade grubun kimliğini benimseme eğilimi gösterirler. Özellikle kriz anlarında bu sürü psikolojisi çok daha belirgin bir şekilde ortaya çıkar. Toplumsal normlar ve yazılı olmayan kurallar, bireyin hareket alanını çizen görünmez duvarlar gibidir. İnsanlar dışlanma korkusuyla bu normlara uyum sağlamak için içgüdüsel bir çaba harcarlar.
Kitle iletişim araçlarının gelişmesiyle birlikte toplumsal davranışların yönlendirilmesi çok daha kolay hale gelmiştir. Medya kanalları üzerinden sürekli pompalanan mesajlar, insanların bilinçaltına yavaşça işler. Bu durum, bireylerin kendi özgür iradeleriyle karar aldıklarını düşünmelerine rağmen aslında yönlendirildiklerini gösterir. Algı yönetimi stratejileri sayesinde geniş halk kitlelerinin belirli bir hedefe doğru motive edilmesi mümkündür. Otoriteye itaat deneyleri, insanların sadece rütbe veya statü karşısında bile kendi doğrularından nasıl vazgeçebildiklerini kanıtlamıştır. Dolayısıyla toplumsal kararlar her zaman rasyonel değil, genellikle duygusal temellere dayanır.
Gelecek yıllarda toplum psikolojisinin dijitalleşme ile birlikte tamamen farklı bir boyuta evrilmesi bekleniyor. Algoritmaların filtre balonları oluşturması, insanları sadece kendi görüşlerini destekleyen yankı odalarına hapsediyor. Bu yankı odaları, farklı düşüncelere karşı tahammülsüzlüğün artmasına ve kutuplaşmanın derinleşmesine sebep olmaktadır. Bireylerin empati yetenekleri zayıfladıkça, toplumsal uzlaşma zeminleri de giderek kaybolmaktadır. Psikologlar, bu yeni dönemde zihinsel dayanıklılığın en önemli hayatta kalma becerisi olacağını vurguluyorlar. Bilinçli farkındalık pratikleri yaygınlaşmadıkça, toplumların manipülasyona açık yapısı varlığını korumaya devam edecektir.